Home » 522. Oud postkantoor in St. Michielsgestel

522. Oud postkantoor in St. Michielsgestel


Links: Postkantoor. Foto gemaakt in 1920. Rechts zien jullie duidelijk tramlijn. Prachtige gebouw helaas afgebroken. Foto aangeleverd door Karin Mil (oud-leering van IvD).

Reactie plaatsen

Reacties

Rene van der Veen
6 jaar geleden

Juist van mijn verkeerde het bericht naar op HOME heeft gestuurd van mijn 2 meter oren als de ezel dat ben ik.

Frans v Rijn, Jan Jonkman en Wim Heerschop
Gelezen van jullie de recaties, dat vind van mij een kleine spannende met elkaar het woorden over de brieven. oke!
Jullie hebben vroeger op het instituut wel veel geluk gehad en wat jullie nog de stiekum de brief schrijven naar ....... of naar het verliefde ...... of wat anders. dat klopt van het veleden op het instituut was te streng als de cipier van de gevangenis. Frans deed zo erg vaak de stiekum brief schrijven en verstuurd met vis de oud-leerling Jan v Heeswijk dat wist ik allang want Frans de oudste in de durkkerij werkte wist hij precies het goed dat daar niemand de Broeders kwamen voor hun ogen in de gaten. En dan schuilt Frans onder de trap met Jan v Heeswijk in cntact heeft gehad ovr de post en ook wat iets anders. en noemt dat Jan v Heeswijk is de looppjongen van Frans.
Jan Jonkman schreef op IVD wat het woorden zo erg normaal en later wat nog wat iets scherper woorden zoals ik ook heb gedaan. Misschien zouden Frans en Wim ook hebben gedaan. zo iedereen doet het wel.
Ik vroeger op het instituut hoort die als de gevangenis dat wou ik de brief schrijven naar mijn ouders, familie, vrienden en opa, oma, oom en tante. Eerste moet ik de toestemming vragen aan de elke Broeder, als wie van hun geen bezwaar heeft en krijg ik maar een A4 briefpapier met zonder envolp. Ik schreef wat over het dingen wat ik de dagen op het instituut heb meegemaakt. Toen de brief klaar van de schrijven en wordt aan de broeder afgegeven en leest hij de brief die het goed was, nam hij de envolp de adres op schrijven wat ik de adres opgeeft. en wordt verstuurd en de anderkant de brief niet goed was die wordt de brief geheel vernietigd met zonder mij het wisten.
Dus jullie wel goed geluk hebben om de brief te schrijven.
En de ongelovige Thomas dat noemt ik dat ben ik ook wel als wie mij het vetteld en twijfel ik het of niet van wie wil geloven dan bent de ongelovige Thomas. Soms wel iedereen ook de ongelovige Thomas, want het spreekwoord zegt men eerst zien dan geloven!!!!
Zo goed van jullie elkaar recaties over de brieven en de ongelovige Thomas . Misschien komt er geen oplossing van elke recaties. veel succes met jullie!!!
Rene van der Veen.

Wim Heerschop
6 jaar geleden

Frans, ik had het niet tegen jou over jouw schrijven en Jan van Heeswijk.
Dat geloof ik wel.
Ik was in discussie met Jan Jonkman over zijn hulp met schrijven van brieven voor andere jongens.

Jan Jonkman
6 jaar geleden

Wim, ik accepteer je bericht en laat het ook hierbij om escalatie te voorkomen. Dat doven die via reacties met jou eens zijn en daar geloof ik ook niets van en ben ik dan eveneens de ongelovige Thomas. Groeten aan je mooi Kortenhoef.

Frans van Rijnf
6 jaar geleden

Wim, ik ben geen een van de ongelovige Thomassen ook geen ongelovige Thomas.
Wat ik jullie verteld heb in mijn schrijven, dat klopt allemaal. Jammer dat Jan van Heeswijk er niet meer is, die zou jou de waarheid vertellen

Wim Heerschop
6 jaar geleden

Ik laat het hierbij en zie af van verdere discussie want het wordt toch een welles - nietes verhaal alhoewel ik een paar reacties heb gekregen van doven die het met mij eens zijn. Ja... ongelovige Thomassen hé ! ! !

Jan Jonkman
6 jaar geleden

Wim je hoeft mij maar niet te geloven van mijn sterk verhaal maar het gebeurde werkelijk hoor en je was zelfs nooit bij geweest en de jongens van mijn klas als van de hogere klassen als van een klas lager en niemand uit jouw klas lieten mij wel brieven schrijven en corrigeren en ik schreef in een eenvoudig kindertaal, zonder moeilijke woorden ertussen en later moest de gevraagde zelfs mijn ruw geschreven brief overschrijven vanwege hun handschrijven. Gelukkig waren het niet erg veel. Ik schreef het vaak in de speelzaal terwijl jullie verplicht aan het handballen op de speelplaats waren of op woensdagmiddag aan het voetballen. De namen van personen zou ik het maar liever niet noemen al leven ze niet meer. Dat gebeurde in één van de laatste schooljaren. Heel wat jongens vertrouwden Br. Theobertus niet en Br. Theobertus had daar zelfs geen gelegenheid voor en moesten de jongens constant in de gaten houden.

Bij de lagere klassen moesten de leerlingen vanuit de schoolbord schrijven die de onderwijzer van te voren schreef. De grotere jongens moesten het zelf doen wanneer ze willen. Ook kreeg ik wel eens brieven van jongens mij vertrouwend laten lezen die van hun ouders afkwam, omdat ze de tekst in de brief niet goed begrepen en dat legde ik hen uit over het gebeurde.
Wim, als je mij willen geloven of niet en dat maakt mij niet veel uit, want er zijn toch heel wat ongelovige thomassen in de dovenwereld.

Wim Heerschop
6 jaar geleden

Jan, dat jij brieven voor anderen jongens ging schrijven en/of corrigeren vind ik een nogal sterk verhaal. Ik weet dat wij allemaal op het instituut om de zoveel tijd brieven moesten schrijven naar huis en voor zover ik weet, gingen die brieven zonder correctie naar onze ouders. Zelfs de broeders lieten het zo om te laten zien aan de ouders hoe in de loop van de tijd/jaren het taalgebruik van de jongens beter is geworden.
Als het zo is wat jij beweerd, (schrijven en corrigeren door jou) hoe kunnen de ouders dan weten dat die brief van hun kind komt. Het taalgebruik is dan totaal anders dan dat ze van hun eigen kind gewend zijn. Het is jouw taal in plaats dat van hun eigen kind.
Nee...... Sorry ik geloof het gewoon niet en daarom zeg ik ook, dat ik het een sterk verhaal vind.

Frans van Rijn
6 jaar geleden

Jan, je wilde graag weten waar ik mijn liefdesbrieven schreef. Nou gewoon in de speelzaal als de jongens er aanwezig zijn en ook bro. Theobertus. Hoe ik dat kon, nou, misschien weet je dat ik in mijn I.v.D. tijd veel heb geschreven voor De Vriend. Dus als ik aan het schrijven ben, dan was ik gewoon aan het schrijven en als mr. A. van Uden in de avond nog kwam voor het avond preekje, dan overhandigde ik hem het papiertje, Maar onder dat schrijven had ik nog een papiertje voor mijn lieveling in Wassenaar (zij leeft nog en heeft en is getrouwd met een andere Wassenaarder en heeft nog wat gelachen over mijn ondeugendheden in het I.v.D.). En dat papiertje werd netjes gevouwen en in een enveloppe gedaan en de volgende dag al aan Jan van Heeswijk gegeven, soms betaalde Jan de postzegel voor mij. Dat gebeurde haast altijd een keer in de maand en werd nooit gesnapt door bro. Theobertus en mr. A.van Lierop, ook M. Bevers snapte het niet als Jan van Heeswijk mij een brief overhandigde.

Rene van der Veen
6 jaar geleden

Jan J - frans - Wim. Jan schreef van het vroeger dat ik herinnern het goed, dat wist een bekende koerrie van het instituut zijn voornaam Jan en achternaam kon ik niet vinden. Nu grote dank aan jan en weet ik nu de achternaam de Cock dat ik wel met hem heb gesproken. Hij ging meeste het weekend naar de resturant 3 zwaantjes binnen met het gezelschap van een de koerie van de klein seminarie Beekvliet dronken elkaar een paar of iets meer borrel. Hij was ook het gezelschap van Mej Lucassen die woonden de tween in de pastorie en hebben ze mooie
zit/slaapkamers. En dan Gerard Nales het bekende de boodschapper oud- leerling van IVD als de postbode met een kar de geopende deksel die de postpakket en pakjers er in zaten en bracht hij wel 2 keer per dag in lange jaren naar de postkantoor. Maar soms deed hij wel dwars. Doordat iemand heeft hem verhinderd en zoekt hij van zijn rustig naar de. Cafe de naast houtzagerij. Daar heeft hij veel goede bekend in contact met elkaar op de leibord met griffel wat er op heeft geschreven. Ik heb zo vaak met hem in contakt en elkaar in het gebarentaal. Gerard had wel goed Nederlandse woord geschreven en zijn het beste vriend Antoon Broeders en Wim Smulders alle drieen het bekende goed elkaar in de cafe de genieten hebben meegemaakt. Bij de cafe van der Staak lieten ze geheel buiten en wisten ze het goed dat iemand van het instituut deden nog alijd in het gaten tegenover de cafe van der Staak. Vroeger de ouderwets leven dat vond ik nog steeds mooier dan nu. Rene van der Veen.

Jan Jonkman
6 jaar geleden

Frans, dat was wel heel slim van je dat Jan van Heeswijk als postbode voor je doet en ik weet dat Jan van Heeswijk wel graag voor iedereen doet ten goede trouw. Ik wist ook heel goed dat Br. Theobertus en Mr. v. Lierop helemaal niets moet hebben van de vrouwelijheden. Nooit gezien dat Br. Theobertus met dienstmeisjes praten behalve wanneer dat nodig was, zoals de speelzaalvloer laten wassen en boenen. Na het vertrek van Ijsbrand Galama(ov.), Ko Rosbergen, Mans Schlepers(ov.), en Herman Kouwert(ov.), namen wij hun taak over. Het waren naast ikzelf, Jan Gierlings(ov.) Rimmer Hylkema en Kees Vendel. Na het vertrek van Jan Gierlings nam Leo Leenders(ov.). zijn taak over. Wanneer de meisjes bezig waren, moesten wij van de speelzaal wegblijven als ze bezig waren en mochten volstrikt niet met hen praten en dat kon Br. Theobertus echt niet hebben. Ik had daar wel een groot kans gehad maar het mocht niet baten met vlinders in mijn buik. Wij waren toch al flink in de puberteit. Frans, waar kon jij brieven naar je geliefde schrijven? Is de speelzaal zeker niet veilig met andere jongens eromheen en in de leslokaal van Mr. Bevers had je ook niet veel kans, alleen dat Mr. Bevers af en toen afwezig was. Ik had heel gemakkelijk in de speelzaal brieven voor anderen kunnen schrijven en corrigeren wanneer de jongens buiten aan het spelen waren. Br. Theobertus liet ons vertrouwend achter dus niets argwanend gaan kijken wat wij aan het spoken waren. Lekker vrijheid!